Diabetes mellitus type I
Skip chart Jaarprevalentie diabetes mellitus type I 2024 and go to datatableBron: Nivel Zorgregistraties eerste lijn
- ICPC (International Classification of Primary Care)-code T90.01
- Gestandaardiseerd naar de bevolking van Nederland in 2024
- De subcodes T90.01 voor type 1 diabetes en T90.02 voor type 2 diabetes worden niet altijd consequent geregistreerd door huisartsen. Met alle beschikbare gegevens van de diabetespatiënten is een indeling gemaakt naar type diabetes. Voor meer informatie over de hiervoor gehanteerde methode, zie bijlage 1 in Nielen et al., 2020 (Nielen, M., Poos, R., Korevaar, J., Diabetes mellitus in Nederland. Prevalentie en incidentie: heden, verleden en toekomst., Utrecht (2020)).
Diabetes mellitus type II
Skip chart Jaarprevalentie diabetes mellitus type II 2024 and go to datatableBron: Nivel Zorgregistraties eerste lijn
- ICPC (International Classification of Primary Care)-code T90.02
- Gestandaardiseerd naar de bevolking van Nederland in 2024
- De subcodes T90.01 voor type 1 diabetes en T90.02 voor type 2 diabetes worden niet altijd consequent geregistreerd door huisartsen. Met alle beschikbare gegevens van de diabetespatiënten is een indeling gemaakt naar type diabetes. Voor meer informatie over de hiervoor gehanteerde methode, zie bijlage 1 in Nielen et al., 2020 (Nielen, M., Poos, R., Korevaar, J., Diabetes mellitus in Nederland. Prevalentie en incidentie: heden, verleden en toekomst., Utrecht (2020)).
Van de gediagnosticeerde diabetespatiënten hebben de meesten type II
Het aantal mensen met type I diabetes mellitus is ongeveer gelijk verdeeld over alle leeftijdscategorieën. In bijna elke leeftijdscategorie zijn er meer mannen met type I diabetes dan vrouwen. Bij diabetes type II neemt het aantal gevallen sterk toe met de leeftijd. Ook bij diabetes type II zijn er meer mannen dan vrouwen met de diagnose. Van de 85-plussers heeft ongeveer een kwart van de mannen en een vijfde van de vrouwen diabetes type II.
Afname nieuwe gevallen diabetes, ook in andere landen
In de periode 2011-2024 is het aantal nieuwe gevallen van diabetes in Nederland afgenomen. Nederland is niet het enige land waar het aantal nieuwe gevallen van diabetes aan het dalen is of lijkt te dalen. Ook in andere landen, met name landen met hoge inkomens, is sinds 2006 sprake van een stabiel aantal nieuwe gevallen of van een afname van het aantal nieuwe gediagnosticeerde gevallen van diabetes (Magliano et al., 2019 (Magliano, DJ., Islam, RM., Barr, EL. M., Gregg, EW., Pavkov, ME., Harding, JL., Tabesh, M, Koye, DN., Shaw, JE., Trends in incidence of total or type 2 diabetes: systematic review. (2019))). Invoering van HbA1c als diagnostische test in 2011 wordt als mogelijke verklaring genoemd voor de dalende internationale trend van de incidentie (Het aantal nieuwe gevallen van of nieuwe personen met een bepaalde ziekte in een bepaalde periode, absoluut of relatief.) (American Diabetes Association, 2010 (American Diabetes Association, Standards of Medical Care in Diabetes-2010 (2010)); WHO, 2011 (WHO, Use of glycated haemoglobin (HbA1c) in the diagnosis of Diabetes Mellitus. Abbreviated report of a WHO consultation, Geneva (2011))). HbA1c wordt al bij patiënten met diabetes gebruikt om te zien of het bloedglucose onder controle is. Gebruik van HbA1c als diagnostische test wordt in Nederland nog niet geadviseerd, waardoor het effect op de trend in Nederland waarschijnlijk klein is.
Preventie diabetes mogelijk van invloed op incidentie en prevalentie
In de jaren negentig van de vorige eeuw was in Nederland veel aandacht voor diabetes. Ook in de jaren na de Preventienota Langer Gezond Leven van 2003 was er veel aandacht voor de preventie van diabetes, met programma’s als Kijk op diabetes.nl, Lekker lang leven, en het Nationaal Actieprogramma Diabetes (NAD). Mogelijk leidt een extra focus op diabetes ertoe dat mensen met diabetes (iets) eerder worden opgespoord en dat mensen als patiënt geregistreerd worden die nog niet eerder zijn opgespoord. Een (tijdelijke) toename van het aantal geregistreerde (nieuwe) gevallen (incidentie en prevalentie (Het aantal gevallen of personen met een bepaalde ziekte op een bepaald moment (punt-prevalentie), ooit in het leven (lifetime prevalentie) of in een bepaalde periode, bijvoorbeeld per jaar (periode-prevalentie), absoluut of relatief.)) van diabetes kan hiervan het gevolg zijn.
Een ander mogelijk gevolg van de diverse preventieprogramma’s is dat mensen hun gedrag aanpassen, waardoor ze niet of later als patiënt met diabetes gediagnosticeerd zijn/worden. Als gevolg hiervan kunnen de incidentie en prevalentie van diabetes juist afnemen.
Wijziging diagnostische grenswaarde in 1999 leidde tot (tijdelijke) toename incidentie en prevalentie
De WHO heeft in 1999 de grenswaarde van de nuchtere glucosewaarde verlaagd (WHO, 2006 (WHO, Definition and diagnosis of diabetes mellitus and intermediate hyperglycemia: report of a WHO/IDF consultation, Geneva (2006))), als gevolg waarvan de diagnose diabetes eerder wordt gesteld. Een gevolg van de verlaagde grenswaarde is dat het jaarlijks aantal vastgestelde nieuwe gevallen (incidentie) van diabetes vanaf 1999 ten minste tijdelijk is verhoogd. Met de toename van het aantal nieuwe gevallen is ook de prevalentie van diabetes gestegen (zie: Trend jaarprevalentie en nieuwe gevallen diabetes mellitus 1991-2014).
Het effect van verlaging van de grenswaarde van de nuchtere glucosewaarde op het aantal gestelde diagnoses is van tijdelijke aard. Enige tijd na verlaging van de grenswaarde neemt het aantal nieuwe gevallen weer af tot ongeveer het oorspronkelijke niveau.
- A.M.W. Spijkerman (RIVM)
- J.W. Vanhommerig (NIVEL)
- M.J.J.C. Poos (RIVM)
- M.H.D. Plasmans (RIVM)
- M. Buijs (RIVM)
- H. Giesbers, red. (RIVM)
- C. Hendriks, red. (RIVM)